Ümmətin səndən umar yalnız şəfa, ya Mustəfa,
Eşqin ilə tez tapar dərdlər dəva, ya Mustəfa.
Ay günəşdən yox, Sənin sevgindən almışdır işıq,
Çün bütün aləmlərə sən sən ziya, ya Mustafa.
Yolunun yolçusuyuq, ey ulu Peyğəmbərimiz,
Adı şəfqətlə, işıqla dolu Peyğəmbərimiz.
Qurumuş torpağa bir an toxunarkən nəfəsi,
Gülə döndərdi o saət kolu Peyğəmbərimiz.
Bu da bir möcüzə! Meydan oxuyarkən sağa sol,
Sağa döndərdi imansız solu Peyğəmbərimiz.
Varlığın lövhəsinə ilk söz yazanda qələm, -
Əhmədin “əlif”ini yazıbdır onda qələm.
“Əlif” “hey”i mülkünə hakim edəndən bəri,
“Dal” onun boyunbağı, “mim” də ki bir kəməri.
Bu kəmər, boyunbağı edib camal sahibi,
Səadət dünyasında olub kamal sahibi.
Bu günbəz ki, kərpici saçar firuzətək nur, -
Onun cənnət bağında tər-təzəcə turuncdur.
Turuncun adətidir: gül açmaz ilk baharda,
Meyvəsi yetişəndə gəlib çıxar bahar da.
Peyğəmbərlik bayrağı göylərə [...]